Inmiddels ben ik alweer 2 weken in Port Elizabeth en de tijd gaat super snel.
Ik zal proberen het redelijk kort te houden!..
Nadat ik aangekomen was na een reis van 26 uur in Port Elizabeth, die overigens hartstikke mee viel, werd ik naar het huis gebracht. Er was nog niemand, maar inmiddels zijn we compleet en met zijn 5e.
De eerste twee dagen ben ik vaak naar het strand gelopen, we zitten namelijk op loopafstand (3 minuten) vanaf het strand. Het is een heel lang en breed strand met hoge golven, veel mooie rotsen en een bekende pier. De start van The Ironman vind jaarlijks plaats naast deze pier.
De volgende dag begon mijn stage en was het nog een beetje wennen. Mijn stagebegeleider was al in Bela Bela en de overige mensen hadden niets voor mij te doen. Zelfs na 5 keer vragen zeiden ze nog, nee je kunt niet helpen. Toen heb ik me maar twee dagen vermaakt met internet en wat research, mijn stage opdracht stond namelijk nog niet vast.
Twee dagen reisde ik naar Bela Bela voor een 5051(serie nummer) Triathlon Olympische afstand. Er hadden 1200 atleten geregisterd voor deze wedstrijd. We vlogen eerst naar Johannesburg en vanaf daar was het nog 1 uur rijden. Mijn collega's waren allemaal super aardig. We verbleven in een afgesloten resort en daar vond ook de zwemstart (1500m) plaats van de triatlon, het fietsgedeelte was buiten het resort (een berg op 20km door en dan omkeren en 20km terug) en het afsluitende onderdeel hardlopen 10km vond plaats in het resort evenals de finish. Het was er erg warm, 25-30 graden en een heel droog klimaat, waardoor het ook extra warm aanvoelde. Overal was het droog en zand en bruin, brandjes etc. Toen we Bela Bela inkwamen zag je ook allemaal mensen langs de weg lopen met dieren, karren en kinderen. Best raar om het ineens te zien.
We hebben de dagen gevuld met heel hard werken, van 06.30 tot 20.30 waren we aan het werk, dan snel naar de ''stad'' om eten te halen, douchen en slapen want de volgende dag ging de wekker weer om 05.00 om te gaan hardlopen, en dat drie dagen lang. De andere twee dagen konden we om 07.00 beginnen en waren we rond 18.00 klaar. De werkzaamheden die ik heb daar heb gedaan is echt heel verschillend geweest, van de atletentasjes klaarmaken, tot de registratie, tot de timechip check, tot de wisselzone bouwen, etc etc..... Het waren volle dagen, maar het was echt heel erg leuk. Ik ben nog twee keer naar een warmwaterpool geweest in het resort. Dit was een zwembad gevuld met natuurlijk water uit de bron daar. Er was dus niks ingegooid om het schoon te houden. Er waren meerdere baden met het watertemperatuur van 35-42 graden.
De eerste ochtend toen ik ging hardlopen ben ik gevallen, het was nog donker en ik was met een collega aan het praten. Mijn knieën elleboog en heup lagen open. Daarna zijn we nog 5km doorgerend omdat ik anders voor niets vroeg was opgestaan.... De dag van de race was heel leuk, om 06.30 begon de laatste registratie ronde en moesten wij de laatste dingen klaar maken. Er werd gestart in 6 groepen, omdat anders er teveel atleten in het water zouden zijn. Ik mocht het startsein geven met een toeter en dat was erg gaaf om te doen. Daarna was het mijn taak om bij de finishline te blijven en te zorgen dat de vrijwilligers de medailles uitdeelden. Ook moest ik als een soort van securtiy bij de uitgang van de finish staan en er samen met mijn stagebegeleider voor zorgen dat er geen supporters, fans, etc inkwamen. Ik heb dus nummer 1 tot de laatste zien finishen. De finish sloot om 18.00 uur en er werd ook echt via een scherm afgeteld. 10 seconden voor de sluiting kwam er nog een oudere dame aanrennen, zij was op 2 seconden na optijd binnen! Daarna was de finish gesloten en kregen de atleten geen medaille meer. Het verschil met Nederlandse wedstrijden viel mij gelijk op, in Nederland is iedereen wel redelijk snel op een paar na. Maar hier zijn ongeveer 200 atleten ''snel'' en daarna doen ze er echt 3-4,5 over om te finishen. Iedereen heeft plezier en er doen best veel oudere mensen mee. Ook enorme dikke mensen deden mee, dat vond ik wel extra knap. Na afloop moesten we snel alle belangrijke dingen opruimen en door naar de prijsuitreiking. De volgende ochtend weer om 07.00 ontbijten en de laatste dingen opruimen en toen vlogen we door naar huis.
De volgende dag moesten we gewoon weer in Port Elizabeth werken, de collega's zijn nu veel aardiger
en vragen gelukkig wel of ik ze ergens mee wil helpen, of als ik het aanbied kan ik nu ineens wel iets doen. Dit komt door de cultuur. Mijn eerste dag in Bela Bela kreeg ik een hand van de directeur en de laatste dag kreeg ik net als alle andere collega's een dikke knuffel en een kus en zij hij, ''you've now part of the team''. Je moet je hier eerst bewijzen voordat ze ''aardig'' tegen je doen en tot die tijd kijken ze de kat uit boom.
Woensdag was mijn stagebeleigeder op kantoor en heb ik een hele leuke opdracht gekregen. Eerst had je alleen The Ironman in Zuid Afrika en 2 andere triatlons (georganiseerd door de Ironman) maar tegenwoordig heb je The Ocean Race (hardlopen) en concurrerende organisaties die ook triatlons organiseren, lange fietsroutes en hardloopevenementen. Hierdoor komen er minder mensen naar de Ironman en de daarbijbehorende evenementen. Ik ga mijn onderzoek op de atleten richten, waarom komen zij naar de Ironman, waarom kiezen ze voor een andere wedstrijd? Wat vinden ze goed, wat vinden ze slecht, hoelang blijven ze in PE, wat besteden ze etc... etc.... Daarbij ga ik ook een operationeel plan schrijven met een advies. Voor dit onderzoek mag ik gaan praten op de Universiteit in Port Elizabeth, hier hebben ze in 2013 een soortgelijk onderzoek gedaan. Ook mag ik mee naar mangermeetings en andere meetings in andere plaatsen. Volgende week ga ik een hele dag naar East London voor een conferentie, dit is 4 uur rijden vanaf PE en zo zie ik gelijk wat meer van het land. Ook ga ik 2 november mee naar Johannesburg voor een andere triatlon uit de 5150 serie. En het leuke is, dat ik zelf ook mee mag doen! Het is een Olympische Afstand en ik kan hierbij dus door de ogen van een atleet kijken, maar ook door de ogen van de organisatie. Ik kijk er erg naar uit! Ook ga ik in januari nog mee naar East London voor een 70.3 (halve triatlon met 4000 deelnemers). Het wordt een leuk programma.
Verder heb ik vandaag een sportpas gekregen van mijn stage, ik kan hiermee onbeperkt naar de gym, er zit een heel groot zwembad in en je kunt er echt van alles trainen. (hele grote sportschool). Verder krijg ik als het goed is morgen een fiets! Er wordt hier heel veel getraind, 's ochtends tussen 05.00 en 07.00 is het heel erg druk met groepen fietsers en hardlopers. In de middag ga ik in de lunchpauze zwemmen in de zee met 2 collega's en als het te gevaarlijk is gaan we naar de sportschool.
Verder ben ik bezig met Xosha te leren, dit is een taal wat veel mensen in Zuid Afrika spreken. Het is best lastig omdat je met een rare klik praat, maar ik leer het wel snel. Ook heb ik een handklap spel geleerd met een liedje wat veel kinderen onderling doen. (hoort bij de Xosha groep). Volgende week ga ik met een collega mee naar een gebouw waar allemaal kinderen met aandoeningen leven, blind, doof, gehandicapt, rolstoel, verlamd etc... Deze collega gaat hier 1 keer per maand naartoe en helpt dan de moeders met de afwas en huishoudelijke klusjes en spelen met de kinderen. Ik kijk er erg naar uit om te kunnen spelen met deze kinderen, ook al zal het wel even slikken zijn. Het scheelt dat ik een beetje Xosha kan praten en het handspelletje en liedje kan, als je dat kunt dan vliegen de kinderen je in de armen.
Met mijn stagebegeleider zijn we ook een rondje gereden over de short Ironman loop (40km). Dit was een route alleen maar langs de kust en het was echt super mooi! Alleen maar blauwe zee, strand, groen, rotsen, echt prachtig. We zagen ook een stokstaartje. Helaas had ik geen camera mee, maar ik ga er binnenkort vast heel vaak fietsen! We zijn ook door een township gereden en hij adviseerde mij daar nooit langs te fietsen, want er waren mensen beroofd van hun fiets. Ook zijn we naar een groot winkelcentrum geweest, waar ik morgen maar even een jas ga halen. (ja het is hier 's avonds heel koud!)
Ik voel me hier niet onveilig, je moet je gewoon aan de regels houden. Zodra het donker is, niet meer over straat gaan... En overdag kan ik prima alleen over straat (alleen in dit gedeelte). Vandaag was ik met twee donkere Afrikaanse collega's mee naar een opslag plaats waar veel truckers waren, deze staren je wel allemaal aan, evenals in winkels of plekken waar veel donkere mensen zijn. Maar eerlijk gezegd ben ik er al aan gewend dat iedereen zich omdraait, je aanstaart en ook gewoon blijft kijken. Na een paar dagen lijkt het gewoon te zijn.
Morgen is de laatste stagedag deze week en dan ga ik eindelijk even uitslapen! Aangezien het vorige weekend gewoon werken was. Het is vandaag voor het eerst begonnen met regenen en storm en het is heel erg koud, ongeveer 13 graden, net alsof ik in Nederland ben. Gelukkig is dit vaak maar een dag en dan wordt het weer gewoon 20-25 graden.... :-)
Foto's plaats ik op mijn Facebook want het internet is niet zo snel hier....
Sala Kakuhle! (tot ziens)
Bela Bela 5150 Triatlon
Mijn Fiets
